اشاره:

خشَترَه وییریَه (: شهریور) در اوستا به چم پادشاهی برخویشتن است. بکوشیم تا به این پاددشاهی مینوی برسیم 

اندیشه:

 

 

پیام زرتشت وجایگاه فرهنگ وتمدن ایران چنان به هم تنیده شده که با هیچ نیرو، ابزاری وترفندی نمی توان آنها را از هم جدا کرد.

آنان که زرتشت را بدون ایران؛ یا ایران را بدون زرتشت می خواهند هردو به بیراهه می روند.

دسته نخست که زرتشت را بدون نگاهی ژرف به ایران، فراز وفرودهای آن، شکست وپیروزی های آن،  اشک ولبخندآن با سرزمین پر راز ورمز آن می خواهند. باید دریابند که نام ایران(اییرینه- واِیجه= سرزمین ایران) برخاسته از نسک اوستا بوده، میهن پرستی وملی گرایی ایرانی نیز برگرفته از اوستا، گنجینه دانش نیاکان بوده واوستا فر سرزمین ایران را در «اورمزد یشت» اینگونه ستایش کرده است. «نِمو. اییرینَه. وَاِجَه هی. نِمو. کَوَه اِم. خورِنو.»

گروه دوم که سرافرازی ایران، فرهنگ وباورهای ایرانی، جشن های ملی این کشور، شکوه پیروزی راستی وشکست نیروهای اهریمنی را بدون زرتشت می خواهند باید بدانند که همه این آیین های شادی افزا وباورهای نیک انسانی، برگرفته از اندیشه زرتشت  ونیاکان خردمند سرزمین ایران بوده وزرتشتیان درگذر گاهداد (:تاریخ) با رنج فراوان آنها را پاسداری کرده اند. اگر زرتشت واوستا نبود، بیگمان نام این جشن وآیین ها، گویش وباورهای گوناگون تیره ها (:اقوام) به روزگار کنونی نرسیده بود وبوستانی پرگل از مهربانی وگذشت با آرمان پیروزی فره ایزدی، پیش روی ما خودنمایی نمی کرد.