درود موبد نیکنام، دو پرسش دارم ١- اهورامزدا كيست و چه ویژگی هایی دارد؟ ٢- زرتشت به دنيای پس از مرگ نیزباور داشته واگر داشته آن را چگونه ترسيم كرده است.

پرسش: 

درود موبد نیکنام، دو پرسش دارم ١- اهورامزدا كيست و چه ویژگی هایی دارد؟ ٢- زرتشت به دنيای پس از مرگ نیزباور داشته واگر داشته آن را چگونه ترسيم كرده است.

 

پاسخ: 

 

اهورامزدا، ویژگی و فروزه ای(:صفتی) است که برای نخستین بار زرتشت به پدیدآورنده وپرورنده هستی داده است.

«اهو» به چم(:معنی) هستی و اهورا(: هستی دار، هستی مند).

«مزدا» نیز به چم دانش و دانایی بیکران است. زرتشت باوردارد که دانایی وآگاهی بیکران است که این هستی را آغاز کرده و ذره ذره های آن را به ریخت(:شکل) در آورده است. چنین خدایی به ریخت موجودی نیست که در آسمان ها جای داشته باشد بلکه دانش بیکران و هستی مند(:مزدا) اشغی(:عشقی) است که در همه هستی روان است.

 

۲-  زرتشت به روان (:روح) در کالبد مرتو (:انسان) باور دارد که این روان با هرکار خوب و سود رسانی که خوشبختی دیگران را نیز فراهم سازد، شاد و خرسند خواهد شد و بهشت را در این جهان برای خویش فراهم خواهد ساخت. یا با کارهایی ناشایست، روان مرتو آزرده خواهد گشت و در رنج خواهد بود.

 

آشکار است که پس از مرگ  نیزروان مرتو با همان ویژگی که داشته است، همچنان خواهد بود و از بین نخواهد رفت. به بیانی دیگر، در باور زرتشتیان پس از دوره زندگی مادی و جسمی، مرگ و نیستی پیش نمی آید بلکه «درگذشت» روی خواهد داد، تن و جسم از آن پس نخواهد بود و آغازی خواهد شد برای زندگی مینوی روان درگذشته، به همین روی زرتشتیان پس از درگذشتن کسی سوگواری نخواهند کرد، زیرا درگذشت (از جهان مادی به دوره مینوی رهسپارشدن) نیز دوره پایانی و باشکوه هویت یک مرتو است که به اشغ هستی نزدیک شده است و فرآیند نیک هستی است.