با درود موبد نیکنام، آنگونه که از تارنمای شما دریافتم، بینش زرتشت را تنها در گات ها می توان شناخت وکاملا علمی واخلاقی وبه دور از احکام و خرافات می باشد. اما با گذشت بیش از هزاران سال پیرایه هایی نیز به آن راه یافته یا ساخته شده که توسط روحانیان زرتشتی بود

پرسش: 

با درود موبد نیکنام، آنگونه که از تارنمای شما دریافتم، بینش زرتشت را تنها در گات ها می توان شناخت وکاملا علمی واخلاقی وبه دور از احکام و خرافات می باشد. اما با گذشت بیش از هزاران سال پیرایه هایی نیز به آن راه یافته یا ساخته شده که توسط روحانیان زرتشتی بوده ویا باورهای پیش از زرتشت بوده است. به هر روی اکنون برای ایرانیانی که خواستار این دین هستند،  اندکی سر در گمی فراهم کرده است. مشکل دیگر چنان که درپرسش های ارسال شده دیگران نیز آشکار است برخی خواستار پیوستن به دین زرتشت می باشند اما شما همواره پاسخ داده اید که مراسم پذیرش رسمی درکار نیست و هدف پیوستن به گفتار، رفتار وپندار نیک است. اگر چه درست است اما باید توجه داشت که هر دینی دارای نشانه ها ومراسم ویژه  خود می باشد که بر اساس آن پیروان دین، گرد هم آمده و با هم همدلی وهم زبانی کنند. با این روش که شما می فرمایید این علاقمندان پراکنده شده و از وجود یکدیگر خبری ندارند. نکته دیگر مراسمی  تدفین وترحیم وجود دارد که باید به سبک مشابهی در یک دین بر گزار شود. با توجه به تمام این نکات آیا زمان آن نرسیده که دانایان زرتشتی با نوشتن کتابی یگانه وکامل، دین زرتشتی را به دور از پیرایه ها از نو تدوین کنند و راه بهتری برای پذیرش خواستاران به این آیین کهن ولی بسیار پیشرفته بیابند.

پاسخ: 

 

درود بر شما،  چنانکه شما نیز اشاره کرده اید. زرتشت چگونگی بهتر زیستن را در سرودهای خود بیان کرده است، از آموزش های او سده ها گذشت تا ایرانیان با اندیشه و کردار خویش از نام آوران تاریخ، فرهنگ و تمدن در جهان بوده اند.

 

آشکار است«هرکه آمد، گره ای چند براین تار افزود!» برخی از ترادادها(:سنت ها)ی ناهمگون با اندیشه زرتشت، سال ها در رفتار پیروان زرتشت نیز در آمیخته است. ولی تراداد ها را زرتشت آموزش نداده است! نیاکان ما نسبت به دانش خود درهرزمان، نوآوری داشته اند که در بستر زندگی آنان مفید بوده است. زرتشت بسیارنیک اندیشه کرده است که در گفتارش ازدستور(:احکام) چگونه زیستن بهره نداشته است. زیرا در دانش آن زمان چگونگی کارهای روزانه مانند شستن بدن، برون رفت از پلیدی ها، استفاده از پاک کننده ها، شیوه خاکسپاری، رهایی ازجسد درگذشتگان، آیین های پس از درگذشتن ومانند اینها به شیوه امروزی نبوده است.

 

 به همین سبب دین زرتشت نمی تواند احکامی داشته باشد زیرا همواره با دانش زمان هماهنگ خواهد شد.  بیگمان چنانچه اکنون نیز نوشته ای دردانش بهداشت و چگونگی زندگی روزانه فراهم شود، زمانی کهنه خواهد شد چون دانش بشری در همه رشته ها هیچگاه پایانی نداشته و پیوسته رو به پیشرفت داشته است.

 

 نتیجه اینکه هرکس بخواهد راه بهزیستی  به شیوه پیام زرتشت  رافراگیرد و گزینش کند،  نخست باید پیام و بینش او را از سروده هایش(:گات ها) پژوهش کرده و فراگیرد، سپس در هرجای دنیا که زندگی می کند.  به تراداد های نیک و سازنده هازمان(:جامعه) آنجا نیز به ژرفی بنگرد سپس آنچه رابا ویژگی های بینش این آموزگار هماهنگ است، به درستی برگزیند. آداب وآیین نیاکان خویش را فراگیرد و به هنگام خود به آنها بپردازد، برای آشنایی بیشتر با جشن های ملی ایران و سنت های زرتشتی از زاده شدن تا درگذشت، به نسک«یادگار دیرین» نگاه کنید، نوشته من که در سال ۱۳۹۴ توسط انتشارات بهجت در تهران به چاپ رسیده است.

 

 

 

 

ReplyForward