آقای نیکنام چندی پیش عکسی از گهنبار که در شهریور برگزار می شود در دست خانمی تسبیح بود. آیا زرتشتیان هم در دین خود تسبیح دارند؟

پرسش: 

آقای نیکنام چندی پیش عکسی از گهنبار که در شهریور برگزار می شود در دست خانمی تسبیح بود.

آیا زرتشتیان هم در دین خود تسبیح دارند؟

پاسخ: 

 زمزمه کردن سرود هایی از اوستا با آهنگ وشمارگانی ویژه، از دیر باز برای ایرانیان گونه ای از نیایش بوده و باور داشتند آنان را به آرامش فرامی خواند. بنابراین به ابزاری برای یادداشت کردن شماره سرود ها نیاز داشته اند، بیگمان از همان زمان دانه هایی از سنگ های زیبا مانند عقیق، لعل و دیگر مهره های زینتی را برای شمارش گزینش کرده اند.  وشاید پس از این مهره ها را سوراخ کرده و با ریسمان به هم پیوست دادند تا در نیایش ها از آن بهره بگیرند. 

 

سرودهای کوتاه اوستایی که پی درپی خوانده می شوند: «اشم وهو»، «یتااهو»، «ینگهه هاتام» و گزیده ای از یشت ها است. شماره های سپندینه (:مقدس) نیز در باور ترادادی(:سنتی) زرتشتیان ۱- ۳- ۷- ۱۳- ۲۱- ۳۳- ۷۲- و ۱۰۱ می باشند. شاید در آن زمان که تازیان به ایران تاختند و به غارت فرهنگ و دارایی ایرانیان پرداختند ابزار شمارش دانه دار را نیز به یادگار بردند ونام آن را تسبیح گذاشتند.

 

گفتنی است که تسبیح کنونی از «۳»  گروه با «۳۳» مهره پیوسته شده که با دومهره پیوند دهنده بین گروه ها باهم  «۱۰۱» دانه را تشکیل داده اند که همگی از شماره های سپند باور ایرانیان است